ข้อมูลเป็นมากกว่าตัวเลข และการคิดด้วยข้อมูลไม่ได้จำกัดเฉพาะคณิตศาสตร์ ข้อมูลสามารถเป็นบันทึกจากการสังเกต หรือการสัมภาษณ์ รวมทั้งข้อมูลทางสถิติ การคิดด้วยข้อมูลเป็นส่วนประกอบที่สำคัญของทุกสาระการเรียนรู้ ไม่ว่านักเรียนจะทำการวิจัยทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับประเทศเพื่อนบ้าน การวิเคราะห์แนวโน้มประชากรในโรงเรียน หรือการตีความผลงานทางวรรณกรรม นักเรียนจะต้องคิดอย่างเป็นระบบเกี่ยวกับประเภทของหลักฐานที่แตกต่างกัน และทำข้อสรุปเกี่ยวกับสิ่งที่ค้นพบ นักเรียนยังต้องสื่อสารวิธีการและข้อค้นพบให้กับผู้อื่น นักเรียนสามารถนำเครื่องมือการวิเคราะห์ข้อมูลในห้องเรียน และในชีวิต ไปจัดทำแม่แบบเพื่อใช้อธิบายและให้เหตุผลเกี่ยวกับสถานการณ์ในโลกแห่งความจริง
นักเรียนเรียนรู้ที่จะคิดด้วยข้อมูล อันดับแรกโดยการทำโครงงานซึ่งต้องมีการรวบรวม วิเคราะห์และตีความข้อมูล นักเรียนต้องการโอกาสที่จะฝึกทักษะในบริบทที่หลากหลายตลอดทั้งวัน อย่างไรก็ตาม งานวิจัยที่ชัดเจนว่าเพียงแค่การเข้าถึงภาระงานที่ต้องการการคิดไม่ได้มีผลกระทบต่อความสามารถในการคิดของนักเรียนแต่อย่างใด (Beyer, 2000; Swartz, 2000). ทักษะเหล่านั้นจะต้องสอนโดยผ่านการทำเป็นแบบอย่าง การฝึกปฏิบัติที่มีการชี้แนะ และการฝึกอบรม
นิสัยแห่งการคิด >
เมื่อนักเรียนทำโครงงานที่ต้องมีการคิดเกี่ยวกับและด้วยข้อมูล
ครูจะต้องระบุทักษะที่เฉพาะเจาะจงที่นักเรียนจะต้องฝึกฝนในแต่ละระดับที่แตกต่างกันในการทำโครงงาน
ทักษะเหล่านี้ เช่น การระบุรูปแบบ การทำข้อสรุป และการถ่ายทอดกระบวนการทางคณิตศาสตร์
สามารถสอนได้โดยการทำทักษะนั้นเป็นแบบอย่าง และกลวิธีที่จำเป็นเพื่อให้ภาระงานนั้นเสร็จสมบูรณ์
ขณะที่นักเรียนใช้ทักษะใหม่ในการทำงานด้วยข้อมูลในโครงงานที่มีความหมาย
ครูจะประเมินศักยภาพอย่างไม่เป็นทางการ และติดตามเมื่อจำเป็นพร้อมขั้นตอนเพิ่มเติมและการทำเป็นแบบอย่าง
สติ >
ในห้องเรียนที่การคิดด้วยข้อมูลเป็นส่วนหนึ่งที่เกิดขึ้นตามปกติของการสอน
นักเรียนและครูจะตั้งคำถามข้อสรุปของตนเองโดยการใช้คำถาม:
เมื่อประเภทของการคิดนี้เป็นส่วนหนึ่งในกระบวนการปกติในห้องเรียน นักเรียนเรียนรู้ที่จะใช้
การสอนความเชื่อและทัศนคติ >
การคิดด้วยข้อมูลเป็นเครื่องมือที่ช่วยในการตัดสินใจ อย่างที่อธิบายไว้เป็น “abiding intellectual traits”
(Tishman, 2000, 73) การคิดแบบ Dispositions จะผนวกการเอนเอียงที่จะคิดอย่างไตร่ตรอง
ความอ่อนไหวต่อเหตุการณ์ที่ต้องมีการคิด, และความสามารถที่จะทำตามทักษะการคิดและกลวิธีที่จำเป็น
แม้ว่าจะคล้ายคลึงกับนิสัยแห่งการคิด แต่ Thinking Dispositions จะเน้นที่ทัศนคติทางปัญญาและความเชื่อมากกว่า
disposition เหล่านี้สามารถสอนได้อย่างชัดเจน
อ้างอิง
Costa, A. L.. & Kallick, B. (2000). Describing 16 habits of mind. Alexandria, VA:
ASCD.
Costa, A. L. (2000). Habits of mind. In A. L. Costa (Ed.), Developing minds: A
resource book for teaching thinking, (pp. 80-83). Alexandria, VA: ASCD.
Langer, E. J. (1989). Mindfulness. New York: Merloyd Lawrence.
Pinker, D. (1997). How the brain works. New York: W. W. Norton.
Tishman, S. (2000). Added value: A dispositional perspective on thinking. In A. L.
Costa (Ed.), Developing minds: A resource book for teaching thinking, (pp. 72-74).
Alexandria, VA: ASCD.
Tishman, S.; Jay, E., & Perkins, D. (1992). Teaching thinking dispositions: From
transmission to enculturation. http://learnweb.harvard.edu/alps/thinking/docs/article2.html*